Presenningband
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
14
sep
2011
Presenningband is van oudsher een jute band van pakweg 3 centimeter breed, met een ingeweven gekleurde streep. Het wordt gebruikt om de sponning tussen de planken van scheepsluiken waterdicht af te sluiten. Presenningband in de luiken wordt ook wel kortweg presenning genoemd.
De maat van de sponning tussen de planken moet zodanig zijn, dat het presenningband niet boven de planken uitsteekt. Het band gaat kapot als over de luiken wordt gelopen of als de luiken worden gestapeld.
Presenningband wordt nog wel verkocht, maar met een breedte van 4 cm en met een witte polyethyleen draad er doorheen geweven. Het Audax Textielmuseum Tilburg heeft het originele presenningband nog in productie.
Bij het maken van scheepsluiken wordt er onder het presenningband oliepapier gelegd en het band in de sponning met kopspijkertjes vastgespijkerd.
Verschillende scholen in de manier van spijkeren van de presennings
Vlak in de sponning gespijkerd, recht spijkeren
Band tegen de opstaande kant van de sponning, in de hoeken gespijkerd
De spijkertjes naast elkaar
De spijkertjes versprongen
Het is fout is om het presenningband aan de onderkant van het luik vast te zetten. De spijkertjes blijven staan, als het band eenmaal is weggerot, zodat je er je handen aan openhaalt.
Alternatieven
In plaats van kopspijkers nietjes gebruiken
In plaats van presenningband ingefreesde strips gebruiken
De alternatieve strips kunnen zijn van:
- gegalvaniseerd bandijzer
- kunststof
- aluminium
Voor de duurzaamheid van de presenning is het van belang dat ze zo lang mogelijk soepel blijven. Daartoe wordt na het vervaardigen van het luik de presenning in de bruine teer gezet, of in de dekkledensmeer. Sommige schippers mengden meel door de teer voor de presennings, want daarmee werden die minder snel hard. Een andere methode om ze zacht te houden was om na het teren een puts water over de teer te gooien. In geen geval mocht er koolteer voor de presennings gebruikt worden.